Pencemaran plastik, serpihan laut, gentian, pecahan, mikrobutir, nanoplastik, jaringan makanan, air sisa, tanah, udara, dan pencegahan
Mikroplastik
Mikroplastik ialah zarah plastik kecil, biasanya ditakrifkan kurang daripada lima milimeter, yang datang daripada plastik kecil yang dihasilkan dan pereputan sisa plastik lebih besar, lalu tersebar melalui air, tanah, udara, hidupan liar, dan persekitaran manusia.
Apa itu mikroplastik
Mikroplastik ialah cebisan plastik yang sangat kecil, lazimnya ditakrifkan kurang daripada lima milimeter. Ia boleh berupa pecahan, gentian, filem, buih, pelet, atau manik kecil. Sesetengahnya kelihatan sebagai bintik berwarna, manakala zarah lebih kecil mungkin memerlukan mikroskop atau ujian kimia untuk dikenal pasti. Saiznya yang kecil membolehkannya bergerak melalui sungai, lautan, tanah, udara, sistem air sisa, dan jaringan makanan.
Mikroplastik primer dan sekunder
Mikroplastik primer dihasilkan dalam saiz kecil, seperti pelet resin industri atau mikrobutir yang pernah digunakan dalam sesetengah produk penjagaan diri. Mikroplastik sekunder terbentuk apabila barangan plastik lebih besar pecah menjadi cebisan kecil akibat cahaya matahari, haba, ombak, geseran, dan haus mekanikal. Kedua-dua jenis penting kerana plastik cenderung berpecah, bukan hilang sepenuhnya.
Dari mana ia datang
Mikroplastik boleh datang daripada beg plastik, botol, pembungkusan, peralatan menangkap ikan, gentian pakaian sintetik, zarah haus tayar, serpihan cat, pelet industri, rumput tiruan, dan buih yang mereput. Air sisa boleh membawa gentian daripada cucian, air ribut boleh memindahkan debu jalan dan zarah tayar, dan angin boleh membawa pecahan ringan. Masalah ini berkait dengan cara plastik dibuat, digunakan, dikumpul, dikitar semula, dan dibuang.
Bagaimana ia bergerak
Mikroplastik bergerak melalui sistem yang saling bersambung. Pecahan plastik yang jatuh di darat boleh dihanyutkan ke longkang, bergerak melalui sungai, masuk ke laut, tenggelam ke dalam sedimen, terapung di permukaan, atau dimakan oleh organisma. Sesetengah zarah diangkut dalam udara atau terperangkap dalam ais dan salji. Saiz, bentuk, ketumpatan, luluhawa, biofilem, dan pergerakan air semuanya mempengaruhi arah pergerakan zarah.
Kesan terhadap hidupan liar
Haiwan mungkin tertelan mikroplastik secara tidak sengaja atau memakannya melalui mangsa yang tercemar. Kajian makmal dan lapangan mencadangkan kemungkinan kesan terhadap pemakanan, pertumbuhan, pembiakan, keradangan, perkembangan, dan pendedahan kepada bahan tambahan kimia atau pencemar. Kesannya berbeza mengikut spesies, jenis zarah, dos, dan persekitaran. Saintis masih berusaha memisahkan kesan mikroplastik daripada tekanan lain seperti pemanasan, penangkapan ikan berlebihan, dan pencemaran kimia.
Pendedahan manusia dan ketidakpastian
Mikroplastik telah dilaporkan dalam makanan laut, air minuman, habuk, udara, garam, dan persekitaran harian lain. Penyelidikan kesihatan manusia aktif tetapi masih berkembang. Soalan penting termasuk zarah mana yang masuk ke dalam tubuh, ke mana ia pergi, sama ada ia mencetuskan keradangan atau pendedahan kimia, dan bagaimana risikonya dibandingkan dengan pencemar lain. Pandangan berhati-hati mengelakkan penafian dan panik: pendedahan memang nyata, tetapi banyak kesan kesihatan masih tidak pasti.
Mengurangkan masalah
Pencemaran mikroplastik lebih mudah dicegah berbanding dibersihkan selepas zarah tersebar. Strategi berguna termasuk mengurangkan plastik sekali guna yang tidak perlu, memperbaiki pengumpulan sisa, mereka bentuk semula produk, menapis kehilangan pelet industri, menangkap gentian cucian dan zarah tayar, merawat air ribut serta air sisa, dan memastikan pengeluar bertanggungjawab terhadap kitar hayat plastik. Pembersihan boleh membantu setempat, tetapi pengurangan di sumber tetap paling penting.
Mengapa hal ini penting
Mikroplastik penting kerana ia menunjukkan bagaimana bahan harian boleh menjadi masalah pencemaran berskala planet. Satu pecahan kecil boleh menghubungkan produk pengguna, bahan api fosil, sistem sisa, arus laut, jaringan makanan, dan penyelidikan kesihatan awam. Memahami mikroplastik membantu menjelaskan mengapa dasar pencemaran perlu menumpukan bukan sahaja sisa, tetapi juga reka bentuk produk, bahan, infrastruktur, dan ketahanan alam sekitar jangka panjang.