เวชศาสตร์การนอนหลับ
เวชศาสตร์การนอนหลับคือสาขาคลินิกที่มุ่งเน้นการนอน การตื่น จังหวะชีวภาพ และความผิดปกติของการนอน รวมถึงการวินิจฉัย การทดสอบ การปรับพฤติกรรม อุปกรณ์ ยา และการดูแลระยะยาว
เวชศาสตร์การนอนหลับคืออะไร
เวชศาสตร์การนอนหลับคือสาขาคลินิกที่มุ่งเน้นการนอน การตื่น จังหวะชีวภาพ และความผิดปกติที่รบกวนการพักผ่อนหรือการทำงานในเวลากลางวัน สาขานี้ทับซ้อนกับประสาทวิทยา เวชศาสตร์โรคปอด จิตเวชศาสตร์ จิตวิทยา โรคหัวใจ วิทยาต่อมไร้ท่อ กุมารเวชศาสตร์ เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ทันตกรรม และสาธารณสุข เป้าหมายคือเข้าใจว่าทำไมการนอนไม่ฟื้นฟู ทำไมบางคนง่วงเกินไป หรือทำไมการหายใจ การเคลื่อนไหว พฤติกรรม หรือเวลาเปลี่ยนไประหว่างนอน
การนอนและจังหวะชีวภาพ
การนอนไม่ใช่เพียงการไม่มี activity สมองหมุนเวียนผ่านระยะ non-REM และ REM ขณะที่การหายใจ อัตราการเต้นหัวใจ ฮอร์โมน อุณหภูมิ การประมวลผลความจำ และภูมิคุ้มกันเปลี่ยนไปตลอดคืน จังหวะชีวภาพช่วยกำหนดเวลานอนและตื่นในรอบ 24 ชั่วโมง การรับแสง ตารางงาน การเดินทาง อายุ ยา ความเจ็บป่วย และนิสัยล้วนเลื่อนเวลานั้นได้
ความผิดปกติของการนอนที่พบบ่อย
เวชศาสตร์การนอนหลับครอบคลุมนอนไม่หลับ ความผิดปกติของการหายใจระหว่างนอน เช่น ภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น ความผิดปกติส่วนกลางของการง่วงมาก เช่น โรคลมหลับ ความผิดปกติของจังหวะหลับ-ตื่น กลุ่มอาการขาอยู่ไม่สุข การเคลื่อนไหวแขนขาเป็นช่วง ๆ ความผิดปกติของพฤติกรรมในระยะ REM การเดินละเมอ night terrors ฝันร้าย และ parasomnias อื่น ๆ บางภาวะสร้างความไม่สบาย แต่บางภาวะกระทบความปลอดภัย อารมณ์ ความเสี่ยงหัวใจและหลอดเลือด โรงเรียน งาน หรือการขับรถได้
การประเมิน
การประเมินการนอนเริ่มจากเรื่องเล่า: เวลานอน เวลาตื่น การงีบ การกรน การมีคนเห็นว่าหยุดหายใจ ความง่วง งานกะ คาเฟอีน แอลกอฮอล์ ยา อาการปวด อารมณ์ อาการทางระบบประสาท และข้อสังเกตจากคู่นอน บันทึกการนอนและแบบสอบถามช่วยเผยรูปแบบได้ ข้อร้องเรียนเดียวกัน เช่น อ่อนเพลีย อาจมาจากนอนไม่หลับ ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ ซึมเศร้า โลหิตจาง ผลของยา จังหวะชีวภาพไม่ตรง หรือหลายปัจจัยพร้อมกัน
การศึกษาการนอน
การทดสอบถูกเลือกตามคำถามที่ต้องตอบ Polysomnography บันทึกสัญญาณ เช่น คลื่นสมอง การเคลื่อนไหวตา กิจกรรมกล้ามเนื้อ การหายใจ ระดับออกซิเจน จังหวะหัวใจ ท่าทางร่างกาย และการเคลื่อนไหวแขนขาระหว่างนอน การตรวจภาวะหยุดหายใจขณะหลับที่บ้านอาจมีประโยชน์สำหรับผู้ป่วยบางกลุ่มที่สงสัยภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น Actigraphy สามารถประเมินรูปแบบหลับ-ตื่นเป็นวันหรือสัปดาห์ได้ ไม่ใช่ทุกปัญหาการนอนต้องตรวจในห้องปฏิบัติการ
ทางเลือกการรักษา
การรักษาอาจรวมถึงการปรับตารางนอน การบำบัดความคิดและพฤติกรรมสำหรับนอนไม่หลับ การกำหนดเวลาแสง การรักษาความผิดปกติของการหายใจด้วย CPAP หรืออุปกรณ์อื่น อุปกรณ์ในช่องปาก การให้คำปรึกษาเรื่องน้ำหนักหรือแอลกอฮอล์ การจัดการจมูกอุดตัน การทบทวนยา ยาสำหรับความผิดปกติบางชนิด การรักษาสิ่งกระตุ้นของขาอยู่ไม่สุข การวางแผนความปลอดภัยสำหรับ parasomnias หรือการส่งต่อสาขาอื่น การดีขึ้นที่ยั่งยืนมักขึ้นอยู่กับการจับคู่การรักษากับกลไกที่แท้จริง
การนอนในชีวิตประจำวัน
เวชศาสตร์การนอนหลับยังเป็นการแพทย์เชิงปฏิบัติ กิจวัตรในห้องนอน เวลาหน้าจอ ตารางที่ไม่สม่ำเสมอ การดูแลผู้อื่น อาการปวด ความวิตกกังวล เวลาเริ่มเรียน งานกลางคืน การเดินทาง และปัญหาสุขภาพที่ไม่ได้รักษา ล้วนกำหนดการนอนได้ นิสัยการนอนที่ดีช่วยได้ แต่คำแนะนำอย่าง 'เข้านอนให้เร็วขึ้น' มักง่ายเกินไปเมื่อชีววิทยา งาน ความเจ็บป่วย หรือภาระดูแลผู้อื่นผลักสวนกับตารางชีวิต
ทำไมมันถึงสำคัญ
การนอนส่งผลต่อความสนใจ ความจำ อารมณ์ เมตาบอลิซึม การตอบสนองภูมิคุ้มกัน ความดันโลหิต จังหวะหัวใจ ความไวต่อความปวด เวลาตอบสนอง และคุณภาพชีวิต ความผิดปกติของการนอนมักรักษาได้ แต่อาจถูกมองข้ามเพราะอาการปรากฏเป็นความล้า หงุดหงิด สมาธิไม่ดี ปวดศีรษะตอนเช้า ซึมเศร้า หรืออุบัติเหตุ เวชศาสตร์การนอนหลับสำคัญเพราะการนอนที่ดีขึ้นเปลี่ยนได้ทั้งกลางคืนและกลางวัน