သဘာဝရွေးချယ်မှု၊ mutation၊ common ancestry၊ adaptation၊ speciation၊ ရုပ်ကြွင်းများ၊ DNA အထောက်အထားများနှင့် သက်ရှိသမိုင်း

Evolution

Evolution သည် သက်ရှိများ ကွဲပြားပုံ၊ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်၊ မျှဝေပုံ common ancestry နှင့် ရုပ်ကြွင်းများ၊ ဂျီနိုမ်များ၊ ခန္ဓာဗေဒ၊ အပြုအမူနှင့် ဂေဟစနစ်များတွင် မြင်တွေ့ရသည့် ပုံစံများကို ထုတ်ပေးကြောင်း ရှင်းပြကာ Evolution မျိုးဆက်များတစ်လျှောက် လူများ၏ အမွေဆက်ခံသော စရိုက်လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။

အဓိက အယူအဆ
လူဦးရေများသည် မျိုးဆက်များအလိုက် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲပါသည်။
အဓိက ယန္တရားများ
သဘာဝရွေးချယ်မှု၊ mutation၊ genetic drift၊ gene flow နှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ခြင်း
အထောက်အထား
ရုပ်ကြွင်းများ၊ DNA၊ ခန္ဓာဗေဒ၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၊ ဇီဝပထဝီဝင်နှင့် လေ့လာတွေ့ရှိထားသော ပြောင်းလဲမှု

evolution ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း

Evolution သည် မျိုးဆက်အလိုက် လူဦးရေများအတွင်း အမွေဆက်ခံသော စရိုက်လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ သက်ရှိတစ်ဦးချင်းစီသည် ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ယင်းအစား၊ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးကွဲများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူဦးရေတွင် ပို၍ သို့မဟုတ် နည်းပါးလာသည်။ မျိုးဆက်များစွာတစ်လျှောက်၊ ဤပြောင်းလဲမှုများသည် adaptation၊ မျိုးစိတ်အသစ်များ၊ မျိုးသုဉ်းသွားခြင်းနှင့် သက်ရှိများ၏ အကိုင်းအခက်သမိုင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ Evolution သည် ဘဝ၏စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ၎င်း၏ကြီးမားသောကွဲပြားမှုကို ရှင်းပြသည်။

သဘာဝရွေးချယ်မှု

အမွေဆက်ခံသော စရိုက်လက္ခဏာများသည် သီးခြားပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုတွင် ရှင်သန်ခြင်း သို့မဟုတ် မျိုးပွားခြင်းကို ထိခိုက်စေသည့်အခါ သဘာဝရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ အချို့သောမျိုးကွဲများသည် သက်ရှိများကို အမျိုးအနွယ်များ ပိုမိုထွက်ခွာစေရန် ကူညီပေးပါက၊ ထိုမျိုးကွဲများသည် ပို၍အဖြစ်များလာနိုင်သည်။ သဘာဝရွေးချယ်မှုသည် အသိဉာဏ်စွမ်းအားတစ်ခုမဟုတ်သလို ပြီးပြည့်စုံမှုကိုလည်း မရည်ရွယ်ပါ။ ၎င်းသည် လက်ရှိကွဲပြားမှု၊ အပေးအယူများ၊ အခွင့်အလမ်းဖြစ်ရပ်များနှင့် ဒေသဆိုင်ရာအခြေအနေများနှင့် အလုပ်လုပ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုတွင် ကူညီပေးသော စရိုက်လက္ခဏာသည် ကြားနေ သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုတွင် အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်သည်။

ပြောင်းလဲမှု၊ ပျံ့လွင့်ခြင်းနှင့် gene flow

ဗီဇပြောင်းလဲခြင်းသည် မျိုးရိုးဗီဇ ကွဲပြားမှုကို ဖန်တီးပေးသည်။ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းသည် ရှိပြီးသား ပုံစံကွဲကို ပြောင်းလဲစေသည်။ မျိုးရိုးဗီဇပျံ့လွင့်မှုသည် အခွင့်အလမ်းမှတစ်ဆင့် စရိုက်ကြိမ်နှုန်းများကို ပြောင်းလဲပေးသည်၊ အထူးသဖြင့် လူဦးရေနည်းပါးသည်။ မျိုးရိုးဗီဇစီးဆင်းမှုသည် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ် မျိုးပွားခြင်းမှတစ်ဆင့် လူများကြားရှိ မျိုးဗီဇများကို ရွေ့လျားသည်။ natural selection နှင့် တွဲလျက် ဤယန္တရားများသည် လူဦးရေများ အဘယ်ကြောင့် ကွာခြားသနည်း၊ အချို့သော လက္ခဏာများ အဘယ်ကြောင့် ပြန့်ပွားလာသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် evolution သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှိဘဲ adaptation ဖြစ်ပွားနိုင်သည်ကို ရှင်းပြပါသည်။

ဘုံမျိုးရိုးနှင့် အသက်ပင်

Evolution သည် သက်ရှိအရာများ common ancestry မှတဆင့် ဆက်နွယ်ကြောင်းပြသသည်။ အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသော မျိုးစိတ်များသည် မကြာသေးမီက ဘိုးဘေးများကို မျှဝေကြပြီး အဝေးမှ အုပ်စုများသည် သက်ကြီးဘိုးဘေးများကို မျှဝေကြသည်။ ဤအကိုင်းအခက်ပုံစံကို သက်ရှိသစ်ပင်အဖြစ် မကြာခဏဖော်ပြလေ့ရှိသော်လည်း အဏုဇီဝများသည် သစ်ပင်၏အစိတ်အပိုင်းများကို ပိုမိုကွန်ရက်သဖွယ်ဖြစ်စေသည့်နည်းလမ်းများဖြင့် မျိုးဗီဇဖလှယ်နိုင်သော်လည်း၊ မျိုးရိုးဗီဇ၊ ဆဲလ်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းများကဲ့သို့သော နက်နဲသော ဆင်တူမှုများကို အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သက်ရှိမျိုးရိုးက ရှင်းပြသည်။

မျိုးသုဉ်းခြင်းနှင့် မျိုးသုဉ်းခြင်း။

ကွဲပြားသောမျိုးစိတ်များအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်လောက်အောင် လူဦးရေများ ကွဲကွာသွားသောအခါတွင် မျိုးစိတ်ဖြစ်လာသည်။ ခွဲထွက်ခြင်းတွင် ပထဝီဝင်၊ အပြုအမူ၊ ဂေဟဗေဒ၊ အချိန်အခါ သို့မဟုတ် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အတားအဆီးများ ပါဝင်နိုင်သည်။ မျိုးရိုးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ မျိုးသုဉ်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သက်ရှိသမိုင်းကို ဖြစ်စဉ်နှစ်ခုလုံးဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်- အကိုင်းအခက်အသစ်များ၊ အကိုင်းအခက်ဟောင်းများ ကုန်ဆုံးခြင်းနှင့် ကြီးမားသောပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲမှုများသည် ကွဲပြားမှု သို့မဟုတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက်မျိုးသုဉ်းခြင်းကို အရှိန်မြှင့်နိုင်သည်။

evolution အတွက် အထောက်အထား

evolution အတွက် အထောက်အထားများသည် လွတ်လပ်သော အရင်းအမြစ်များစွာမှ လာပါသည်။ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းများသည် နက်ရှိုင်းသောအချိန်အတွင်း ပြောင်းလဲနေသော သက်ရှိများကို ပြသသည်။ DNA ဆက်စပ်မှုပုံစံများနှင့် မျှဝေထားသောမျိုးရိုးကို ဖော်ပြသည်။ ခန္ဓာဗေဒသည် မတူညီသော ကျောရိုးရှိသတ္တဝါများတွင် ဆင်တူသော ခြေလက်အရိုးများကဲ့သို့ တူညီသောဖွဲ့စည်းပုံကို ပြသသည်။ သန္ဓေဗေဒ၊ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ၊ ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုများ၊ ပဋိဇီဝဆေးယဉ်ပါးမှု၊ အတုရွေးချယ်မှုနှင့် တိုက်ရိုက်ကွင်းဆင်းလေ့လာတွေ့ရှိချက်များအားလုံးသည် evolutionary လုပ်ငန်းစဉ်များကို ပြသထားသည်။

လူသား evolution

လူသားများသည် evolution ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်၊ ၎င်းအပြင်တွင် မဟုတ်ပါ။ Homo sapiens သည် common ancestry သည် အခြားမျောက်ဝံများနှင့် မျှဝေပြီး မျိုးသုဉ်းသွားသော လူသားဆွေမျိုးများပါ၀င်သော အကိုင်းအခက်မှတ်တမ်းတစ်ခုမှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသည်။ အထောက်အထားများသည် ရုပ်ကြွင်းများ၊ ကျောက်တုံးကိရိယာများ၊ မျိုးရိုးဗီဇ၊ နှိုင်းယှဥ်ခန္ဓာဗေဒနှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာတို့မှ လာပါသည်။ လူ့ evolution သည် အောက်မှ မြင့်သောဘဝသို့ လှေကားတစ်စင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမရှိပါ။ ရွေ့လျားခြင်း၊ ရောနှောခြင်းနှင့် တခါတရံ ပျောက်ကွယ်သွားသော လူဦးရေများ လိုက်လျောညီထွေ လိုက်လျောညီထွေရှိသော အကိုင်းအခက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့် အရေးကြီးတာလဲ။

Evolution ခေတ်မီဇီဝဗေဒ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သောကြောင့် အရေးကြီးပါသည်။ ၎င်းသည် သိပ္ပံပညာရှင်များအား ရောဂါ၊ ပဋိဇီဝဆေးယဉ်ပါးမှု၊ ကာကွယ်ဆေးများ၊ ထိန်းသိမ်းရေး၊ စိုက်ပျိုးရေး၊ ဂေဟဗေဒ၊ မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲများ၏ ဇစ်မြစ်ကို နားလည်ရန် ကူညီပေးသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောသင်ခန်းစာကိုလည်း သင်ကြားပေးသည်- ဘဝသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေပြီး ယနေ့ အသက်ရှင်နေသောကမ္ဘာသည် နက်နဲသောသမိုင်း၊ အမွေဆက်ခံသော ကွဲပြားမှု၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဖိအား၊ အခွင့်အလမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်မှု၏ရလဒ်ဖြစ်သည်။